 |
| από αριστερά προς τα δεξιά: Dick N7RO, Kostas SV1DPI, Dimitris SV1SN, Kostas SV1CQG, Dimitris SV1CIB, Spyros SV1JMO, Tolis SV1UK, Paul W7IV, Tony LZ1JZ, SWL Panos |
Την περασμένη Πέμπτη 14 Απριλίου 2011, είχαμε την τιμή να υποδεχθούμε και να φιλοξενήσουμε στο Αγρίνιο, τρεις πολύ εκλεκτούς συναδέλφους από μακριά. Τους Tony LZ1JZ, Dick N7RO και Paul W7IV. Οι Dick και Paul είχαν έρθει από τη μακρινή πολιτεία Washington της Αμερικής και αφού συνάντησαν τον Τόνυ στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας, πήγαν μέσω Καβάλας στη Λήμνο όπου έμειναν για μερικές μέρες, εκπέμποντας από εκεί. Στη συνέχεια πήγαν στην Αθήνα, από εκεί στο Αγρίνιο ενώ την επόμενη συνέχισαν την περιήγησή τους στα Μετέωρα και τη Θεσσαλονίκη, έχοντας σκοπό το Σάββατο να επιστρέψουν στη Βουλγαρία.
Η χαρά που διαδέχτηκε την έκπληξη, μιας και το πέρασμά τους από εδώ δεν ήταν προγραμματισμένο, ήταν μεγάλη. Γρήγορα κάλεσα και όσους συναδέλφους βρήκα στον αναμεταδότη και όλοι μαζί το βράδυ συναντηθήκαμε σε ταβέρνα του Αγρινίου όπου γνωριστήκαμε καλύτερα και έγινε και η γνωστή “κατεδάφιση”.
Ο Tony ήταν γνώριμος από παλιά και χαρήκαμε πολύ που ήρθε και στην πόλη μας. Οι άλλοι δυο ήταν η πρώτη φορά που τους συναντούσαμε. Με τον Dick κάποιοι από μας, είχαν μερικά qso, και αυτό μας έδωσε ακόμη μεγαλύτερη χαρά. Έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για τους ραδιοερασιτέχνες της περιοχής και για το σταθμό contest του SZ1A, μας έδειξαν φωτογραφίες από τους σταθμούς τους, συζητήσαμε για dx, ο Paul μας έδειξε φανταστικές φωτογραφίες από την Αλάσκα όπου δουλεύει και ενίοτε βγαίνει και από εκεί με το διακριτικό KL7OO, είπαμε ανέκδοτα και γενικώς περάσαμε όλοι τόσο ευχάριστα, που υποσχεθήκαμε να βρεθούμε πάλι στο μέλλον, ενώ μας προσκάλεσαν να πάμε στην Αμερική και τη Βουλγαρία να τους επισκεφθούμε. Κι εμείς και οι ξένοι μας ευχαριστήθηκαν την παρέα ο ένας του άλλου.
Πραγματικά κάποιες τέτοιες στιγμές, που έχεις τη χαρά να βρεθείς με ανθρώπους που μέχρι χθες δε γνώριζες, αλλά τη στιγμή που τους συνάντησε ένιωσες ότι τους γνωρίζεις χρόνια τώρα, μόνο ο ραδιοερασιτεχνισμός μπορεί να χαρίσει. Οι περισσότεροι από μας δεν γνώριζαν καν Αγγλικά κι όμως μπορούσαμε να συνεννοηθούμε θαυμάσια. Είναι να απορεί κάποιος πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό. Κι όμως έγινε. Αυτή δεν ήταν συνάντηση, ήταν ελεγεία στο ραδιοερασιτεχνισμό.
