Ο νόμος του Μέρφυ…
Μετά το σκέλος του RTTY το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, ο καιρός πέρασε γρήγορα. Έτσι το σκέλος του SSB μας έπιασε λίγο απροετοίμαστους. Τουλάχιστον ψυχολογικά. Γιατί ο σταθμός ήταν έτοιμος. Άλλωστε τον είχαμε δοκιμάσει στα όριά του στο RTTY κι όλα είχαν πάει καλά. Ή σχεδόν όλα γιατί ο ένας ενισχυτής (zz1600) έδειξε κάποια σημάδια κόπωσης την Κυριακή το απόγευμα που θεωρήσαμε όμως φυσιολογικά. Την Τετάρτη πριν τον μεγαλύτερο (από άποψη συμμετοχών) διαγωνισμό της χρονιάς, το CQ WW SSB, κάναμε κουμάντο για τις προμήθειες και θεωρήσαμε ότι θα ήμασταν έτοιμοι. Έτσι την Παρασκευή νωρίς το απόγευμα, ανηφορίσαμε για τον Κοκκινόλογγο.
Λίγο ράθυμα στην αρχή, ανοίξαμε τα κομπιούτερ προκειμένου να κάνουμε update και να τα ετοιμάσουμε. Χμ… Το ένα δεν έλεγε να συνδεθεί στο δίκτυο. Μα γιατί μας κάνει κόλπα; Τα κομπιούτερ τα είχαμε αφήσει να παίζουν και μάλιστα αν εξαιρέσουμε ότι ήταν συνδεδεμένα μεταξύ τους, δεν ήταν συνδεδεμένα με τίποτα έξω από το σταθμό για να υποθέσουμε ότι ένας κεραυνός, για παράδειγμα, έκανε τη ζημιά. Άρα κάτι θα ήταν εδώ. Ξανά ψάξιμο. Άγχος… Η ώρα πέρναγε. Τελικά αφού εξαντλήσαμε τα πάντα, αποφασίσαμε να αλλάξουμε κομπιούτερ και να βάλουμε το φορητό που είχαμε για backup. Κι εδώ πρόβλημα, αφού το πληκτρολόγιο δεν ταίριαζε. Τελικά βρήκαμε ένα πληκτρολόγιο που ήταν ευαίσθητο σε rf και δεν το πολυχρησιμοποιήσαμε. Βάλαμε και φερίτες και είπαμε και την Προσευχή μας…
Ο Θεός όμως φαίνεται ότι δεν ήταν μαζί μας αυτό το Σαββατοκύριακο. Έτσι μόλις συνδέσαμε τις κεραίες, διαπιστώνουμε ότι η βασική μας κεραία, η Cushcraft X7 δε λειτουργεί σωστά. Έχει πολλά στάσιμα στα 20 και 15μ και είναι κανονική στα 10μ. Ωχ!! Αυτό σημαίνει ότι μπορεί το πρόβλημα να είναι στα traps και δεν είναι ότι καλύτερο. Η Χ7 έχει traps μόνο στο director κι αυτός απέχει περίπου 3 μέτρα από τον πύργο. Άρα κατέβασμα, περιπέτειες, χρόνος, χρήμα (που δεν υπάρχει…). Απογοήτευση… Ώρα 9μμ. Ετοιμάζουμε για φαγητό. Διαπιστώνουμε ότι είμαστε μόνο 4 άτομα εκ των οποίων μόνο 3 θα μείνουν για το διαγωνισμό. Λίγο το τριήμερο, λίγο η αυριανή γιορτή του Αγίου Δημητρίου, λίγο δεν ξέρω κι εγώ τι, μείναμε από χειριστές. Μίνι συμβούλιο. Τρώμε και τα μαζεύουμε και φεύγουμε; Όχι, θα μείνουμε και θα πέσουμε στις επάλξεις. Επιστρατεύεται και η παλιοκαραβάνα, o SV1CQG. Πίνουμε και λίγο παραπάνω κρασάκι για να ξεχάσουμε…
Ώρα 3 το πρωί. Το contest αρχίζει. O SV1CIB στο running και ο SV1CQG στα multiplier. Ο zz1600 αρνείται εντελώς να συντονίσει!!! Ο νόμος του θείου Μέρφυ μας χτυπάει για τέταρτη φορά. Χάλασε το κομπιούτερ, χάλασε την κεραία, ξεμείναμε από χειριστές και τώρα χαλάει και τον ενισχυτή (αν και γι’ αυτό μας είχε προειδοποιήσει). Συνεχίζουμε με 100 βατ στο multiplier. Δεν παίζεται… Το πρωί ξημερώνει μια καλύτερη μέρα. Έρχεται νωρίς σχετικά ο Βασίλης SV1DPJ και μαζί με τον Κωνσταντίνο SV1DPI, προσπαθούμε να πάρουμε το πάνω μας. Καταφέρνουμε συντονίζουμε τον ενισχυτή, χρησιμοποιούμε τη Χ7 στα 10μ όπου παίζει, και τα πράγματα πάνε καλύτερα αφού βρίσκουμε λίγο ρυθμό. Πιο μετά έρχεται και ο Αστέριος SV2HQL και ο μάγειράς μας ο Θάνασης SV1CQK. Τουλάχιστον θα φάμε καλά…
Αμ δε… Μετά από λίγη ώρα ο ενισχυτής αρχίζει κι αστράφτει και παραδίδει το πνεύμα του στον Κύριο (ή καλύτερα στον SV1ELF που ήδη ανέλαβε την επισκευή του). Πλέον ο νόμος του Μέρφυ έχει επιβάλλει την τάξη του. Αρχίζουμε να απολαμβάνουμε το καλό κρασί… και σχεδόν παρατάμε το διαγωνισμό… Η δεύτερη κεραία η explorer 14 που μας έχει μείνει περιστρέφεται μεν αλλά ο ρότοράς της έχει πρόβλημα και δε δείχνει πού είναι κάτι που την καθιστά δύσκολη στο χειρισμό ούτως ή άλλως. Ως εκ τούτου πάπαλα…
Το βράδυ έρχεται και ο πρόεδρος SV1HKH. Είναι η πρώτη φορά που η επίσκεψή του δεν μας γεμίζει ελπίδες για κάτι καλύτερο. Τον χώνουμε ως χειριστή και το γλυκό κρασί και οι πλάκες δίνουν και παίρνουν. Ο Δημήτρης SV1CIB, ως εορτάζων δέχεται συνεχώς τηλεφωνήματα και πολλές φορές αφήνει το σταθμό για να απαντήσει στα τηλέφωνα. Χαμός…
Kυριακή πρωί και δεχόμαστε τουλάχιστον μερικές ακόμη επισκέψεις από φίλους ραδιοερασιτέχνες. Έστω και αν δεν προτίθενται να χειρίσουν, σου δίνουν κουράγιο. Τέλος πάντων ο διαγωνισμός τελειώνει με τον Δημήτρη SV1CIB και τον Θανάση SV1CQK να τα πίνουν στην υγειά του CQ…
Έκπληξη ότι ο Αστέριος έκανε το θαλαμοφύλακα όλο το βράδυ του Σαββάτου γιατί δε μπορούσε να κοιμηθεί από το θόρυβο των ψυγείων καθώς και ότι το ροχαλητό του SV1CQG δεν πέρναγε στη διαμόρφωση αλλά ούτε κι ενοχλούσε το χειριστή…
Με αυτά και μ’ αυτά κάναμε περίπου 2100 επαφές και γύρω στο 1.800.000 πόντους. Λίγα σε σχέση με ότι κάναμε στο παρελθόν. Συγχαρητήρια στην παλιοπαρέα του SX2I που μας κέρδισαν με πολύ πολύ μεγαλύτερο σκορ. Εμείς συνεχίζουμε για τον επόμενο στόχο μας που δεν είναι άλλος από το CQ WW CW στις 24-25 Νοεμβρίου. Θα μου πείτε με τι θα πάμε εκεί… Μην ανησυχείτε… Η κεραία ήδη επισκευάστηκε. Δύο βίδες από την προσαρμογή του driven element ήταν ξεσφιγμένες!!! Βιδώθηκαν και η κεραία είναι εντάξει. Αλλάχτηκε κι ένας κονέκτορας. Ο ενισχυτής είναι στο Γιώργο SV1ELF κι ελπίζουμε να είναι εγκαίρως έτοιμος. Ο υπολογιστής είναι στο Δημήτρη SV1CIB κι ελπίζει να ξαναζωντανέψει. Και οι υπόλοιποι δουλεύουμε σε μερικές βελτιώσεις όσον αφορά τα stubs και τη λειτουργικότητα του σταθμού. Λίγος καιρός μέχρι τις 23 του μήνα αλλά ελπίζουμε να ανταποκριθούμε. Και φυσικά να τα καταφέρουμε καλύτερα απ’ ότι στο SSB.
