.JPG)
Με επιτυχία διεξήχθη το περασμένο Σάββατο 2 Φεβρουαρίου, ο πρώτος Ελληνικός διαγωνισμός Τρίαθλον. Πάρα πολλοί Ελληνικοί (αλλά και ξένοι) σταθμοί έλαβαν μέρος, δίνοντας έναν άλλον τόνο στο διαγωνισμό αυτό που καθιστούσε τους Έλληνες περιζήτητους, αφού ήταν πολλαπλασιαστές.
Όπως είχαμε προαναγγείλει ο σύλλογός μας πήρε μέρος στο διαγωνισμό σαν ομάδα που συνέστησαν οι SV1CIB στο RTTY, ο SV1HKH στο SSB και ο SV1DPI στο CW.
Πρώτος ξεκίνησε ο Δημήτρης SV1CIB ο οποίος συμμετέχοντας από το σταθμό του SZ1A στον Κοκκινόλογγο και παρά το χαμηλό ρυθμό (λόγω νύχτας), κατάφερε να κάνει 174 επαφές στο RTTY. Καθόλου άσχημα δηλαδή.
Αμέσως μετά τη σκυτάλη έλαβε ο Παναγιώτης SV1HKH. Κι αυτός από τον Κοκκινόλογγο. 211 επαφές στο πιο καλό μέρος του διαγωνισμού, με πολλούς Έλληνες στον αέρα, αρκετό κόσμο να συμμετέχει γενικώς. Μικρό μπέρδεμα μετά τις 2μμ, οπότε άρχισε και το BSC contest. Αλλά με το στόμα κάπως το κανονίζεις…
Μετά ανέλαβε ο Κωνσταντίνος SV1DPI. Κι αυτός μετέβη στον Κοκκινόλογγο. Δυστυχώς όμως ο Θεός δεν ήταν μαζί μας πλέον. Το κομπιούτερ από τον πρώτο σταθμό που είχε τους drivers για το winkey σταμάτησε να δουλεύει ξαφνικά μετά το δεύτερο cq. Προσπάθειες να βάλουμε άλλο computer δεν ευοδώθηκαν και αποφασίστηκε να φύγει και να τρέξει από το σακ του. Αφού συνολικά χάσαμε κάπου μιάμισι ώρα, αρχίζουμε από το σταθμό του sv1dpi πλέον. Κι εδώ όμως τα πράγματα δεν είναι καλά αφού το computer δεν έχει internet, άρα δεν έχουμε clusters. Αρκετή ώρα χάνεται για να δούμε τι συμβαίνει. Μια ώρα μετά η βλάβη δεν ακοκαταστάθηκε και συνεχίζουμε έτσι. Έχουμε χάσει εντελώς το όποιο άνοιγμα στα 20μ και δουλεύουμε στα 40μ πλέον. Οι πολλοί σταθμοί που συμμετέχουν σ’ ένα άλλο διαγωνισμό που εξελίσσεται παράλληλα δυσκολεύουν το έργο. Πάμε στα 80μ. Αμ δε. Η κεραία των 80μ αρνείται να συντονίσει. Τελικά με τα ψέματα και με 50w γίνονται μερικές επαφές και στα 80μ. Με τα χίλια βάσανα έγιναν μόλις 31 επαφές στο CW και η συμμετοχή μας έληξε άδοξα!! Το παράδοξο είναι ότι όλες οι βλάβες απεκαταστάθησαν μόνες τους την άλλη μέρα. Οπωσδήποτε δεν πιστεύουμε στα φαντάσματα και θα βρούμε το αδύνατο σημείο του σταθμού, αλλά είναι λίγο ατυχία όταν συμβαίνουν όλα μαζί.
Πάντως το γενικό συμπέρασμα είναι ότι το Τρίαθλον μας άρεσε κι ελπίζουμε του χρόνου να πάρουμε το αίμα μας πίσω…
